7.12.12

Άλλος ένας Δεκέμβρης





Kαταρχήν να πω ότι μισώ την εικόνα. Θα καταλάβετε πιο κάτω. Απλά την έβαλα σαν ειρωνεία.

Πάντα είχα μια σχέση λατρείας-μίσους με τον Δεκέμβρη. Ευτυχώς ή δυστυχώς δηλαδή. Φαντάζομαι υπάρχουν κι άλλοι που νιώθουν έτσι.

Καταρχήν, ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι περισσότεροι, αν όχι όλοι, περιμένουν τις γιορτές για να τους συμβεί κάτι καλό. Είναι λες και ζουν κι αναπνέουν για αυτό. Με αυτή την έννοια, μισώ τον Δεκέμβρη. Είναι ο μήνας που όλο και κάποιος γιορτάζει, όλο και κάποιος θα σε θυμηθεί, όλο και κάποιος θα κάνει επικό πάρτυ, είτε τις παραμονές είτε μέσα στις γιορτές.
Κι αισθάνεσαι κι εσύ ότι όντως ζεις κι αναπνέεις μόνο για αυτό το μήνα (πλην των καλοκαιρινών μήνων, άντε και το πάσχα). Μη πούμε ότι παίζει και να είναι ο πιο ρομαντικός μήνας του χρόνου (πλην της 14ης Φλεβάρη γκούχου-γκούχου) κι εσύ θέλεις να μπεις στο πετσί του ρόλου. Ρε φίλε, ρομαντικοί άνθρωποι υπάρχουν, ναι, αλλά δεν περιμένουν συγκεκριμένες μέρες για να τον δείξουν...
Ας μην ξεχνάμε ότι είναι και καταθληπτικός μήνας για κάποιους. Πολύ απλά γιατί είναι ένας μήνας που "απαιτεί" οικογενειακές στιγμές, στιγμές με το έταιρον ήμισυ, θαλπώρη, δέντρο, τζάκι. Κι εσύ δεν είσαι ικανοποιημένος, γιατί νιώθεις πολύ μόνος. Το ρομαντικό που λέγαμε.
Ας το παραδεχτούμε όμως. Όσοι νιώθουν μόνοι, είναι συνήθως μοναχικοί άνθρωποι. Ή δεν έχουν βρει την θαλπώρη που χρειάζονται, στο πρόσωπο κάποιου συγκεκριμένου.
Και ναι, υπό αυτή την έννοια, ο Δεκέμβρης είναι ίσως ένας καταθληπτικός μήνας.
Σε όλο αυτό όμως, φταίει και το χόλιγουντ που υπερεκτίμησε το "πνεύμα των χριστουγέννων".

Αλλά ρε φίλε, υπάρχει μαγεία. Μια μαγεία που περιμένει εσένα να την ξυπνήσεις και να πας εσύ στο καλό. Όχι να έρθει εκείνο σε αυτό.
Σκέφτηκες ποτέ πώς όσα περιμένεις να έρθουν, ίσως περιμένουν εσένα να πας; Σκέφτηκες ποτέ πώς αν εμείς ψάχνουμε κάτι, τότε μας ψάχνει κι αυτό; (Π. Κοέλο)
Έτσι είναι φίλοι μου. Και ο Δεκέμβρης είναι ίσως ο μοναδικός μήνας που μας "προκαλεί" να πάμε σε αυτά που θέλουμε. Μας "προκαλεί" να πάμε στα άκρα.
Οι σημαντικότερες εμπειρίες του ανθρώπου, είναι αυτές που τον φέρνουν στα άκρα. (Μ. ντε Σαντ)Οκ, ίσως και το καλοκαίρι, αλλά εκείνους τους μήνες, δεν πας για μόνιμα, ε; Έλα, παραδέξου το κι αυτό.
Αλλά γιατί δεν κάνουμε τίποτα τότε; Φοβάσαι;
Αυτο ειναι, ντρεπεσαι. Ολη σου τη ζωη αγωνιζεσαι να κρυψεις απο ντροπη το πιο ομορφο συναισθημα του ανθρωπου. (Κ. Βήτα)
Μεταξύ μας όμως, τον Δεκέμβρη ίσως ντρέπεσαι λιγότερο. Ευτυχώς ή δυστυχώς δηλαδή, αλλά ακόμα κι έτσι, είναι καλύτερα από το να ντρέπεσαι τελείως.

Στην τελική ίσως το ψειριάζουμε πολύ. Ας αφήσουμε λοιπόν κι αυτή τη φορά το τυχαίο να μας κάνει τέτοια μάγια, όχι το αναγκαίο (Μ. Κούντερα). Γιατί αν είναι αναγκαίο, χαθήκαμε.

Μου φαίνεται τελικά μου βγήκε ένα πολύ άσχετο κείμενο. Ακόμα αρχές Δεκέμβρη είναι. Να φτάσουμε στις τελευταίες μέρες και τα ξαναλέμε τότε... Γιατί τότε θα έχουν ουσία τα λεγόμενα μου, νομίζω δηλαδή.

5 σχόλια:

!sweety! είπε...

First of all, καλό μήνα!
Second... Μάλλον δεν θα θες να δεις τη νέα διακόσμηση του blog μου, λόγω της εικόνας.
And third, πόσο απόλυτα σύμφωνη με βρίσκεις! (Μόνο με τον Coelho μου τα χάλασες λίγο γιατί ποτέ δεν πίστεψα ότι το σύμπαν θα σταματήσει τη διαστολή του επειδή θέλησα κάτι, αλλά anyway!)

Ελπίζω ο φετινός Δεκέμβρης να είναι λιγότερο απεχθής από τους προηγούμενους!
Να βρεις κάτι (έστω και μικρό) για να χαρείς!
Όπως κάνεις και όλες τις υπόλοιπες μέρες του χρόνου...

Καλημέρα! :)

Γλύκα είπε...

Τροφή για σκέψη αυτά τα quotes. Χμου...

Έχω την αίσθηση -τώρα με την κρίση και όλη αυτή τη μιζέρια και την απαισιοδοξία πιο πολύ από ποτέ- ότι οι άνθρωποι ψάχνουν έναν λόγο για να είναι χαρούμενοι. Ο "λόγος" δεν είναι η σωστή λέξη. Ούτε η αφορμή. Σαν να πρέπει να συμβεί κάτι, πχ τα Χριστούγεννα, για να χτυπήσει ένα καμπανάκι στο μυαλό τους και μια φωνή να φωνάξει "Είναι Χριστούγεννα, είναι ώρα να νιώσεις και συ για λίγο χαρούμενος!".

Δεν ξέρω αν είναι ρομαντικό ή όχι, αλλά νομίζω ότι φέτος πιο πολύ από ποτέ ο κόσμος την έχει ανάγκη αυτή την αίσθηση ευτυχίας.

sarper? είπε...

sweety
Την είδα την νέα διακόσμηση... Χαχ!
Έλα τώρα, και ο Κοέλο τα λέει σωστά. Διάβασε τα βιβλία του!

sarper? είπε...

Γλύκα
Ίσως. Αλλά ακόμη κι έτσι, που στο διάολο βρίσκει ο κόσμος λεφτά για καφέ, ψώνια και μπουζούκια;
Τελικά η κρίση δε μας χτυπά. Είμαστε καλοπερασακιάδες!

serenata είπε...

Χμμμμ ναι....
Μαγικός μήνας ο Δεκέμβρης;...όταν ήμουν μικρή.
Τώρα, είναι υπερεκτιμημένος.
Και ας μην ξεχνάμε πως ζούμε άλλο ένα χρόνο μέσα στην κρίση.
Πόσα πάρτυ....επικά(!) θα γίνουν φέτος;
Με το πετρέλαιο στα ύψη και νέα μέτρα;
Δε θέλω να είμαι γκρινιάρα, αλλά ειδικά φέτος τα Χριστούγεννα δεν προβλέπονται όμορφα για τον περισσότερο κόσμο.
Καλό Π/Σ/Κ:))